Η Αιφνίδια Βαρηκοϊα είναι μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής αντιλαμβάνεται μια ξαφνική απώλεια ακοής η οποία είναι σχεδόν πάντα μονόπλευρη (99%), και εκδηλώνεται μέσα σε διάστημα 72 ωρών ή και λιγότερο.
Πρόκειται για απώλεια της τάξεως των 30dB που παρουσιάζεται σε 3 συνεχόμενες συχνότητες. Παρουσιάζεται σε περίπου 20 ασθενείς ανά 100.000 κατοίκους κάθε χρόνο. Μπορεί να απασχολήσει όλες τις ηλικίες με μεγαλύτερη συχνότητα στη 5ή και 6ή δεκαετία ζωής. Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την αιτία που προκαλεί αυτό το φαινόμενο όπως μειωμένη αιμάτωση του οργάνου της ακοής (κοχλίας), μεταβολικά νοσήματα, τραύματα, ιογενείς λοιμώξεις και άλλα. Σήμερα επικρατεί όλο και περισσότερο η θεωρία της ιογενούς λοίμωξης του ακουστικού νεύρου.
Ο ασθενής απευθύνεται στον ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο αναφέροντας ως συμπτώματα μια ξαφνική και σημαντική μονόπλευρη απώλεια ακοής η οποία μπορεί να συνοδεύεται από εμβοές (σφυρίγματα) και σπανιότερα από ίλιγγο. Όταν ο ιατρός αποκλείσει την ύπαρξη κυψελίδας ή ωτίτιδας θα προχωρήσει σε ακοολογικό έλεγχο ο οποίος σε συνδυασμό με το πρόσφατο ιστορικό του ασθενούς θα μας οδηγήσει στη διάγνωση της Αιφνίδιας Νευροαισθητήριας ΒαρηκοΪας. Πρέπει να τονίσουμε ότι πρόκειται για μια ΣΟΒΑΡΗ και ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ κατάσταση η οποία απαιτεί την ταχύτερη έναρξη της κατάλληλης θεραπείας. Σε αντίθετη περίπτωση η απώλεια ακοής μπορεί να είναι μόνιμη.
Υπάρχουν διαφορετικές θεραπείες και συνδυασμοί αυτών που μπορούν να πραγματοποιηθούν όπως η χορήγηση κορτιζόνης ενδοφλεβίως ή από το στόμα ή και με ενδοτυμπανική έγχυση, αγγειοδιασταλτικά φάρμακα ακόμα και χορήγηση υπερβαρικού οξυγόνου. Υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό περίπου 50-60% θα ιαθεί ακόμη και χωρίς τη χορήγηση κάποιας θεραπείας. Αυτό βέβαια δεν μπορεί να αποδειχθεί με σιγουριά αφού δεν μπορούμε να αφήσουμε χωρίς θεραπεία ασθενή που πάσχει από αιφνίδια βαρηκοϊα ρισκάροντας έτσι μια μόνιμη βλάβη.
Στις περισσότερες δημοσιευμένες μελέτες συμπεριλαμβανομένης και δικής μας η οποία πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 1200 ασθενών τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η χορήγηση κορτιζόνης αυξάνει τα ποσοστά ίασης όπως και ότι ένας σημαντικότατατος παράγοντας για την επιτυχία της θεραπείας είναι η όσο το δυνατόν πιο γρήγορη έναρξη της από τη στιγμή που εμφανίζονται τα πρώτα συμπτώματα. Αντίθετα, επιβαρυντικός παράγοντας θεωρείται η παρουσία κάποιας άλλης νόσου που μπορεί να εμποδίζει τη σωστή αίμάτωση του κοχλία όπως η υπέρταση και η δυσλιπιδαιμία.
Ανακεφαλαιώνοντας πρέπει να τονίσουμε ότι η Αιφνίδια Βαρηκοϊα θεωρείται επείγουσα ΩΡΛ κατάσταση και χρήζει άμεσης διάγνωσης και αντιμετώπισης. Ο ασθενής που αντιλαμβάνεται ξαφνική μονόπλευρη απώλεια της ακοής του καλό είναι να απευθύνεται στο ΩΡΛ χωρίς χρονοτριβή αφού εκτός από τη κατάλληλη θεραπεία βασικό ρόλο στην επίλυση του σοβαρότατου αυτού προβλήματος έχει η άμεση έναρξη της θεραπείας.